ΕΙΣΗΓΗΣΗ – ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΤΟΥ Δ.Σ ΤΗΣ ΑΣΓΜΕ ΣΤΙΣ 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019

Θέματα ημερήσιας διάταξης

Διάρκεια Σχολικής Χρονιάς, εξελίξεις στην Παιδεία.

Έχοντας διανύσει το μεγαλύτερο μέρος της σχολικής χρονιάς, ως γονείς, γίναμε και φέτος μάρτυρες των χρόνιων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Παιδεία στη χώρα μας.  Στο συμπέρασμα που έχουμε καταλήξει και αποτυπώνεται στα μηνύματα που έρχονται από όλη την Ελλάδα είναι ότι έχουμε μια ολοένα διευρυνόμενη ψαλίδα μεταξύ του σχολείου των σύγχρονων μορφωτικών αναγκών και του σχολείου που έχουμε σήμερα. Ψαλίδα που διευρύνεται από την πολιτική που ακολουθούν απέναντι στη Δημόσια Παιδεία, τόσο η σημερινή όσο και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, μια πολιτική που υποβαθμίζει σταθερά πλέον την Παιδεία μας, από την Προσχολική Αγωγή μέχρι το Λύκειο.

Ας επικεντρωθούμε στα βασικά ζητήματα

  1. Αλλαγές στο Λύκειο και τρόπος πρόσβασης στην Ανώτατη Εκπαίδευση

Οι εξαγγελίες του Υπουργείου Παιδείας για τις αλλαγές στο Λύκειο και τον τρόπο πρόσβασης στην Ανώτατη Εκπαίδευση παρά τις όποιες διαφοροποιήσεις (τα Λατινικά παραμένουν ως μάθημα επιλογής, η πρώτη επιλογή τμημάτων θα γίνεται τον Οκτώβριο, ο βαθμός του απολυτηρίου μόνο για φέτος δεν θα προσμετράται στο βαθμό πρόσβασης) δεν έχουν μεγάλες αλλαγές σε σχέση με αυτά που ανακοινώθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2018. Η ουσία παραμένει ίδια. Έχουμε ένα ατελείωτο εξεταστικό μαραθώνιο σε ένα σχολείο-αρένα ανταγωνισμού. Το Λύκειο που ετοιμάζει η κυβέρνηση δεν έχει καμία σχέση με τις ανάγκες των παιδιών μας.

Κεντρικός πυρήνας των εξαγγελιών είναι η κατάργηση της Γ’ Λυκείου.

Με το σχέδιο αυτό :

  • Υποβαθμίζεται η γενική παιδεία στο Λύκειο καθώς μειώνεται η διδασκαλία βασικών γνωστικών αντικειμένων σε όλα τα πεδία των επιστημών, με αποτέλεσμα να είναι ελλειμματική η μάθηση και η απόκτηση των απαραίτητων γενικών γνώσεων των μαθητών.
  • Μετατρέπεται η Γ’ τάξη Λυκείου σε προπαρασκευαστικό έτος για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
  • Διπλασιάζεται το άγχος των εξετάσεων με τη θεσμοθέτηση εξετάσεων σε επίπεδο Ομάδας Σχολείων για την απόκτηση του Εθνικού Απολυτηρίου και αυτών σε πανελλήνιο επίπεδο για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
  • Όχι μόνο δεν καταργείται η ανάγκη των μαθητών για φροντιστήρια αλλά αντίθετα τη γιγαντώνει αφού προσδένει ακόμα πιο ασφυκτικά τη διαδικασία της πρόσβασης με το σχολείο, αυξάνει την ύλη, κάνει ακόμη πιο δύσκολη την απόκτηση του απολυτηρίου. Προστίθεται ένα ακόμη δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος στις πλάτες των οικογενειών.
  • Διευρύνονται οι μορφωτικές και κοινωνικές ανισότητες και διακρίσεις με την κατηγοριοποίηση των φοιτητών σε αυτούς που πηγαίνουν σε σχολές «χαμηλής ζήτησης» και σε αυτούς που πηγαίνουν σε σχολές «υψηλής ζήτησης».

Στην εισήγηση στο προηγούμενο Δ.Σ είχαμε απαντήσει στο κατά πόσο το σχέδιο του Υπουργείου Παιδείας δίνει λύση στις παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος του Λυκείου. Με μπαράζ δηλώσεων, συνεντεύξεων και ομιλιών ο Υπουργός Παιδείας επιχειρεί να υπερασπιστεί και να διαφημίσει το σκληρό και ανταγωνιστικό Λύκειο που ετοιμάζει η κυβέρνηση. Όμως παρ’ όλες τις προσπάθειες όλη η σχολική κοινότητα έχει καταδικάσει τις εξαγγελίες του Υπουργείου Παιδείας. Οι μαθητές σε όλη τη χώρα έχουν απαντήσει με τα συλλαλητήρια τους, οι γονείς μέσα από τις οργανώσεις τους σε πανελλαδικό και σε τοπικό επίπεδο αλλά και η ΟΛΜΕ η οποία είναι έτοιμη να προχωρήσει και σε απεργιακές κινητοποιήσεις. Το σύνθημα είναι ένα «να το πάρει πίσω η κυβέρνηση».

Θέση μας παραμένει ένα σχολείο πραγματικά Γενικής Παιδείας, όπου θα μορφώνονται απρόσκοπτα όλοι οι μαθητές μέχρι τα 18 τους χρόνια. Ένα σχολείο που θα δουλεύει σταθερά με όλα – και για όλα – τα παιδιά, αναπτύσσοντας όλες τις κλίσεις, τα ενδιαφέροντα, τα ταλέντα που θα καλλιεργεί τη δίψα για μάθηση και θα δίνει διέξοδο στις νεανικές ανησυχίες.

Επίσης επιμένουμε στις πάγιες θέσεις μας για αποδέσμευση του Λυκείου από τις εξετάσεις, δικαίωμα κατοχύρωσης βαθμολογίας, δυνατότητα πολλαπλών επιλογών προτίμησης και απεριόριστης επανάληψης της διαδικασίας.

  1. Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση

Α. Για τις Ομάδες Εκπαιδευτικής Συγκρότησης (ΟΕΥ)

Σε τροχιά υλοποίησης του νόμου που υποβαθμίζει παραπέρα την Ειδική Αγωγή, κινείτο η εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας που στάλθηκε στα σχολεία προς τους Συλλόγους Διδασκόντων για να συγκροτήσουν  Ομάδες Εκπαιδευτικής Συγκρότησης (ΟΕΥ). Οι ομάδες αυτές ουσιαστικά έρχονται να υποκαταστήσουν σε βάρος των παιδιών με ειδικές ανάγκες, την αναγκαία ύπαρξη διεπιστημονικής ομάδας, που πρέπει να έχει στην ευθύνης της την έγκαιρη διάγνωση, την παρέμβαση, την εκπαιδευτική υποστήριξη μέσα στο κατάλληλο, με βάση τις ανάγκες του παιδιού, σχολικό πλαίσιο. Αντ’ αυτού εκπαιδευτικοί, ακόμα και χωρίς καμία γνώση του αντικειμένου καλούνται να ετοιμάζουν αξιολογικές εκθέσεις για τα παιδιά που παρουσιάζουν κάποια δυσκολία, σε συνεργασία με τα ΚΕΣΥ να διαμορφώνουν και να υλοποιούν εξατομικευμένα προγράμματα, αποκλειστικά εντός του γενικού σχολείου και, εφ’ όσον αυτά αποτύχουν, με τεκμηριωμένη παραπομπή στο ΚΕΣΥ θα γίνεται η αξιολογική έκθεση του παιδιού. Αυτό συνιστά παραπέρα υποβάθμιση και επικίνδυνη εξέλιξη της Ειδικής Αγωγής και εκπαίδευσης. Το προσωρινό πάγωμα της εγκυκλίου μετά την αντίδραση εκπαιδευτικών και γονιών είναι ένας ελιγμός του υπουργείου που δεν πρέπει να μας καθησυχάσει. Απαιτείται : Εδώ και τώρα αναβαθμισμένη διεπιστημονική πρώιμη διάγνωση και παρέμβαση για κάθε παιδί που το έχει ανάγκη, ίδρυση και λειτουργία όλων των αναγκαίων ειδικών δομών σε Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, Δευτεροβάθμια και μεταλυκειακή, ώστε όλα τα παιδιά να προετοιμάζονται για την αυτόνομη διαβίωση και ένταξή τους στην κοινωνία, πρόσληψη χιλιάδων μόνιμων εργαζομένων όλων των αναγκαίων ειδικοτήτων στην Ειδική Αγωγή, καμία οικονομική επιβάρυνση των γονέων για τη στήριξη των παιδιών τους.

(Έχουμε αναρτήσει σχετική ανακοίνωση)

Β. Μετακυλούν  στους Δήμους την ίδρυση Τμημάτων Ένταξης στα σχολεία

(Έχουμε αναρτήσει σχετική ανακοίνωση)

  1. Εφαρμογή Δίχρονης Προσχολικής Αγωγής

Την πρώτη χρονιά εφαρμογής μπήκαν 184 Δήμοι που αντιστοιχούσαν σε κάτω του 25% των παιδιών. Την επομένη δεύτερη χρονιά υποστηρίζει η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας θα ενταχθούν άλλοι 116 Δήμοι, μέσα στους οποίους θα είναι και κάποιοι μεγάλοι Δήμοι, κυρίως όμως έξω από Αττική και Θεσσαλονίκη. Μέχρι τώρα δεν έχουν προχωρήσει σε καμία ανέγερση αλλά έχουν διαθέσει 95 λυόμενα για τη Δίχρονη.  Να θυμίσουμε εδώ ότι 140 εκατ. ευρώ από το προϋπολογισμό που προορίζονταν για υποδομές κόπηκαν.

Επίσης με βάση ανακοίνωση που έχουν βγάλει οι εργαζόμενοι στην ΚΤΥΠ (έχουμε ήδη κοινοποιήσει) για το ζήτημα αυτό, φαίνεται ότι η ΚΤΥΠ ανέλαβε να φτιάξει τη ρύθμιση και να προωθήσει την υποδομή με 200 λυόμενα και σε βάθος χρόνου για άλλα 400. Να επισημάνουμε ότι ακόμη και το πρόγραμμα «Φιλόδημος» δίνει χρήματα για υπάρχοντες χώρους και όχι για νέα οικόπεδα. Στην ίδια ανακοίνωση οι εργαζόμενοι τονίζουν μεν την ανάγκη και τη διάθεση να βοηθήσουν να καλυφθούν οι άμεσες κτηριακές ανάγκες για τα Νηπιαγωγεία, αλλά εκφράζουν και φόβο ότι η «λύση» αυτή, ακολουθώντας την τακτική «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού», θα μείνει μόνιμη και θα στεγαστούν για πολλά χρόνια νήπια – προνήπια σε λυόμενες αίθουσες τον 21ο αιώνα!

Το σίγουρο είναι ότι ο αγώνας για να φτιαχτούν σύγχρονες υποδομές ώστε όλα τα παιδιά ως 4 χρόνων να είναι σε δημόσιους δωρεάν παιδικούς σταθμούς  και τα προνήπια – νήπια στα δημόσια νηπιαγωγεία θα είναι συνεχής και μακρύς. Δε θα σταματήσουμε, ώσπου η Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή να γίνει πραγματικότητα για όλα τα παιδιά!

  1. ΕΠΑΛ

Το υπουργείο Παιδείας πλασάρει ότι δίνει έμφαση στις «τομές» που υλοποίησε στο χώρο της ΤΕΕ και πιο ειδικά στα ΕΠΑΛ. Θριαμβολογεί μεταξύ άλλων για την «αναβάθμιση» που προωθεί μέσω του «εθνικού στρατηγικού πλαισίου» για την ΤΕΕ και την κατάρτιση, για την «αναμόρφωση» του Επαγγελματικού Λυκείου με δείκτες τη μαζικοποίησή του και τη δήθεν ενίσχυση της γενικής παιδείας στο πλαίσιό του, τη μαθητεία και το πρόγραμμα «μια νέα αρχή» για τα ΕΠΑΛ.

Η ζωή όμως και η πραγματικότητα των ΕΠΑΛ αποτελούν κριτήριο που διαρκώς θα διαψεύδει αυτές ή άλλες σχετικές προθέσεις της.

Η κυβέρνηση ξέρει την κατάσταση που εδώ και χρόνια έχει διαμορφωθεί στα ΕΠΑΛ, με ευθύνη όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων. Άλλωστε, διαθέτει και έχει δημοσιοποιήσει σχετικές μελέτες που δείχνουν πολλά προβλήματα, όπως ότι τα ΕΠΑΛ είναι μια αναγκαστική «επιλογή», ότι πολλοί μαθητές αντιμετωπίζουν μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, ότι υπάρχει ανάγκη για στήριξη των εκπαιδευτικών ώστε να καταφέρουν να ανταποκριθούν στις σύνθετες απαιτήσεις. Επίσης, διαπιστώνουν τα μεγάλα κενά στη γενική παιδεία που αντιμετωπίζει το τμήμα εκείνο των αποφοίτων που συνεχίζει τις σπουδές του.

Αλήθεια, τι από αυτά αντιμετώπισε η κυβέρνηση; Τα ΕΠΑΛ διατηρούνται ως σχολεία χωρίς ουσιαστική γενική παιδεία, κάτι που κάνει τους αποφοίτους λιγότερο προετοιμασμένους για τη δουλειά τους, αφού η γενική παιδεία όχι απλά συμβάλλει αλλά είναι απαραίτητη, όποια επαγγελματική κατεύθυνση κι αν ακολουθήσει ο απόφοιτος, γιατί τον καθιστά συνολικά πιο ολοκληρωμένο ως άνθρωπο. Γιατί να αντιμετωπίζονται οι μαθητές των ΕΠΑΛ σαν «δεύτερης κατηγορίας», που δεν τους επιτρέπεται να μαθαίνουν βασικούς νόμους π.χ. της Φυσικής; Για παράδειγμα, ένας ειδικευμένος εργάτης – απόφοιτος των ΕΠΑΛ γιατί να μην καταλαβαίνει σε βάθος το τι «τρέχει» με τον ηλεκτρισμό ή τη Μηχανική ή ένα άλλο γνωστικό αντικείμενο; Και πόσο αυτό δεν θα επιδρά αρνητικά στην οποιαδήποτε δουλειά με την οποία ασχολείται; Γιατί να θεωρείται πως η γλωσσική του έκφραση πρέπει να είναι περιορισμένη; Ποιος ωφελείται από το να μη γνωρίζει την Ιστορία του τόπου του και των άλλων τόπων, αν όχι εκείνοι που θέλουν τον ίδιο και όλο το λαό στο περιθώριο;

Τα προβλήματα αυτά δεν αντιμετωπίζονται, γιατί προέχει η αγορά! Γιατί η αγορά θέλει μια Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση, τα ΕΠΑΛ, μια μεγάλη πηγή για άντληση φθηνού – «ευέλικτου» εργατικού δυναμικού. Και επειδή η αγορά έχει τον πρώτο λόγο, όσο και να αναβαθμίζεται η ΤΕΕ τα προβλήματα παραμένουν και πολλές φορές οξύνονται. Μια σειρά από άλλα στοιχεία το αποδεικνύουν:

Οι περικοπές τμημάτων των ΕΠΑΛ, οι καταργήσεις – συγχωνεύσεις ολόκληρων τάξεων, τομέων και ειδικοτήτων από τα σχολεία, οι αναγκαστικές μετακινήσεις μαθητών για χιλιόμετρα, οδήγησαν ακόμη και σε φαινόμενα ολοκληρωτικής διακοπής των σπουδών Και βέβαια ο καθένας μπορεί να καταλάβει πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι η βοήθεια στα τμήματα των 25 – 29 μαθητών.

Αντίστοιχα, τραγικές παρέμειναν οι ελλείψεις σε βιβλία, ακόμη και πανελλαδικά εξεταζόμενων μαθημάτων (π.χ. ναυτικά μαθήματα), ενώ ο αναγκαίος εργαστηριακός εξοπλισμός παραμένει πεπαλαιωμένος και ανεπαρκής στην πλειονότητα των περιπτώσεων.

Όσο για την επαγγελματική εξασφάλιση, η διακήρυξη μόνο ως φάρσα μπορεί να εκληφθεί. Όσο το πτυχίο αποσυνδέεται από το επάγγελμα, όσο οι μαθητές των ΕΠΑΛ θα δίνουν εξετάσεις για να πιστοποιήσουν γνώσεις για τις οποίες έχουν ήδη εξεταστεί (και μάλιστα πληρώνουν όταν θα αποτυγχάνουν…), όσο θα υλοποιείται η κατεύθυνση το πτυχίο να είναι ένα προσόν ανάμεσα στα πολλά, τόσο το δικαίωμα στην εργασία θα αντιμετωπίζεται ως ευκαιρία.

Ας θέσουμε ορισμένα ερωτήματα: Η μεγαλύτερη και πιο άμεση συνεργασία με τους επιχειρηματίες για την κατάρτιση και τη μαθητεία βελτίωσαν τις γνώσεις των μαθητών ή μήπως την εργασιακή τους εξάντληση; Και γιατί πρέπει ένας μαθητής να χειροκροτήσει ότι υπάρχει διαρκώς φθηνό εργατικό δυναμικό που «ανακυκλώνεται» στις επιχειρήσεις; Η δουλειά μακριά από το αντικείμενο συνήθως ακολουθεί την αποφοίτηση. Κι αν κάποιος προσληφθεί σε μια επιχείρηση όπου έκανε μαθητεία, με τι όρους θα δουλέψει; Αλλά ακόμα και για μια κακοπληρωμένη δουλειά, με εξοντωτικούς όρους, η κυβέρνηση πιέζει σε ένα διαρκές κυνήγι προσόντων και πιστοποιήσεων. Την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση η κυβέρνηση την περιόρισε για τους μαθητές των ΕΠΑΛ.

Κάθε αντικειμενικός παρατηρητής μπορεί να καταλάβει, γιατί το ζει, πως η κυβέρνηση αποφασίζει μαζί με την ΕΕ και υλοποιεί αλλαγές για μια μαζική πρόωρη στροφή στην κατάρτιση, για αυξανόμενη ροή φθηνού – «ευέλικτου» δυναμικού για τις επιχειρήσεις, για μεγαλύτερη παρέμβαση των επιχειρηματικών ομίλων στα προγράμματα σπουδών. Όλα αυτά σημαίνουν χειρότερους όρους στη ζωή και στη δουλειά για χιλιάδες απόφοιτους των ΕΠΑΛ.

  1. Εξελίξεις στην εκπαίδευση για τα προσφυγόπουλα

Στον κόσμο που ζούμε, εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σαν πρόσφυγες, διωγμένοι από την πατρίδα τους.  Στη πατρίδα μας φιλοξενούμε εκατοντάδες χιλιάδες από αυτούς, όπου και πάλι μπροστά στο κέρδος, αντιμετωπίζονται σαν άνθρωποι 2ης κατηγορίας, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, στριμωγμένοι σε γκέτο ή αφημένοι στα χέρια διάφορων ΜΚΟ και χωρίς δικαίωμα να κατευθυνθούν στον τόπο που θέλουν και που πιθανόν να έχουν συγγενείς. Σε αυτό το τοπίο, βρίσκουν έδαφος και αναπτύσσονται ρατσιστικές και ξενοφοβικές αντιλήψεις, υποκινούμενες από το μακρύ χέρι του συστήματος, την ναζιστική – εγκληματική οργάνωση της Χ.Α.

Κανένας γονιός, κανένας άνθρωπος δε μπορεί να διαχωρίζει παιδιά ανάλογα με την εθνικότητα, τη θρησκεία, τη γλώσσα. Δε μπορεί να καταδικάζει παιδιά στην απομόνωση και τη γκετοποίηση. Δεν είναι δική τους ευθύνη, δεν είναι θέληση δική τους και των οικογενειών τους να ζουν χωρίς σπίτι , περίθαλψη, μέσα στις λάσπες και τις ακαθαρσίες.

Καταδικάζουμε τα πρόσφατα επεισόδια στη Σάμο, όπου μαθητές Δημοτικού Σχολείου με απόφαση των γονέων τους απείχαν από τα μαθήματά τους αντιδρώντας στη λειτουργία Δομής Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης Προσφύγων (ΔΥΠΕΠ), μέσα στη συγκεκριμένη σχολική μονάδα, τα τελευταία κρούσματα επιθέσεων εναντίον προσφύγων σε Κόνιτσα και Βίλια, τα οποία έφεραν ξανά στην επιφάνεια τον τρόπο που αξιοποιείται από την αντίδραση η Εκπαίδευση των προσφυγόπουλων.

Η κατάσταση σε σχέση με την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων βρίσκεται σε αναντιστοιχία με τις ανάγκες τους. Αυτό αφορά τόσο το ποιος έχει την ευθύνη υλοποίησης (κρατική – ιδιωτική), τις απαιτούμενες δομές, το περιεχόμενο της Εκπαίδευσής τους, τους υλικούς όρους διαβίωσής τους, που συναρτώνται άμεσα με το επίπεδο σχολικής παρακολούθησης και τη συνέχεια στη μάθηση. Μια σειρά από δράσεις που αφορούν την ενίσχυση της Εκπαίδευσης των προσφύγων μαθητών έχουν εκχωρηθεί στις ΜΚΟ.

Δεν υπάρχει, λοιπόν, αποκλειστική κρατική ευθύνη που θα κατευθύνει συγκροτημένα πόρους, κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό και έμψυχο δυναμικό (εκπαιδευτικούς, διερμηνείς, ψυχολόγους), ώστε να καλύπτονται ολοκληρωμένα οι πραγματικές ανάγκες. Τα εφήμερα προγράμματα, που ξεκινούν όποτε εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση, χωρίς την απαραίτητη επιστημονική στήριξη, αποτελούν χαρακτηριστικό και των δράσεων που αναπτύσσει η κυβέρνηση στα σχολεία. Η αφετηρία δεν είναι η επιστημονική αποτίμηση των σύνθετων αναγκών μαθητών που έχουν βιώσει τραυματικές καταστάσεις, απώλεια οικογενειών κ.λπ., που έχουν ποικιλία στο μορφωτικό υπόβαθρο και στη γνώση της μητρικής τους γλώσσας και της γλώσσας της χώρας υποδοχής.

Τίποτε δεν προβλέπεται για τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας των προσφύγων. Κι αυτό όταν είναι επιβεβαιωμένο πως για κάθε άνθρωπο η μητρική γλώσσα είναι βάση για τη γλωσσική αλλά και τη γενικότερη κοινωνική συγκρότηση και εξέλιξή του.

Η κυβέρνηση δεν έχει ανταποκριθεί στο αίτημα για μείωση του προβλεπόμενου αριθμού μαθητών ανά τμήμα, εκεί που υπάρχουν πρόσφυγες μαθητές, για δημιουργία τμημάτων προετοιμασίας με ευελιξία στο ωρολόγιο πρόγραμμα και στα διδασκόμενα μαθήματα ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Δεν υπάρχει αναγνώριση του συνόλου των τμημάτων που λειτουργούν στα διαπολιτισμικά σχολεία στο myschool με την αναγκαία προσμέτρηση των μόνιμων αναγκών (π.χ. σε Τμήματα Ενταξης) στις οργανικές θέσεις, με την εξασφάλιση χώρων και την ανάλογη αύξηση της χρηματοδότησης για την κάλυψη των επιπλέον πόρων που απαιτούνται. «Κύριος οίδε» ποιο τμήμα προσφύγων μαθητών βρίσκεται εκτός Εκπαίδευσης, ενώ υπάρχουν ζητήματα σχετικά με την ένταξη στην τάξη με βάση την ηλικιακή ή «γνωστική» κατάσταση των μαθητών που μόνιμα «παρακάμπτονται» από το υπουργείο Παιδείας. Υπάρχουν ζητήματα σχετικά με την αναγνώριση της φοίτησης όλων των προσφύγων μαθητών στη χώρα που φοιτούν και στην όποια χώρα τελικού προορισμού.

Τώρα χρειάζεται να διεκδικηθούν

  • Να γίνει με αποκλειστικά κρατική ευθύνη πλήρης καταγραφή των αναγκών για την Εκπαίδευση των προσφυγόπουλων, των αιτημάτων για άσυλο, ποιοι θα φύγουν για άλλες χώρες της ΕΕ και σε ποιο χρονικό ορίζοντα, τα αιτήματα επανένωσης οικογενειών, ποιοι θα εγκατασταθούν μόνιμα στη χώρα μας.
  • Να σταματήσουν το άθλιο καθεστώς εγκλωβισμού, οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. Να κλείσουν τα hot spots.
  • Να υπάρξει με ευθύνη του κράτους και της κυβέρνησης ένταξη όλων των παιδιών στο δημόσιο σύστημα Εκπαίδευσης και Προσχολικής Αγωγής με κατάλληλο προσωπικό και υποδομές.
  • Να λειτουργήσουν τώρα, με κρατική ευθύνη, όλες οι Δομές Υποδοχής Εκπαίδευσης Προσφύγων που χρειάζονται, ώστε κανένα παιδί να μην είναι έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία. Αυτό σημαίνει λειτουργία παντού, καταρχάς των Δομών Εκπαίδευσης και Υποστήριξης Προσφύγων (ΔΕΥΠ), αλλά και ένταξη των παιδιών στο Γενικό Σχολείο, αφού πρέπει πρώτα να δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις, ώστε να μπορέσει το Γενικό Σχολείο να εντάξει τα προσφυγόπουλα (πρόσληψη δασκάλων, ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, μεταφραστών και διερμηνέων, εξασφάλιση υποδομών, αιθουσών, άνοιγμα σχολείων που έκλεισαν ή συγχωνεύτηκαν, τμήματα υποδοχής και ένταξης, μετακίνηση, καθαριότητα).
  • Να μειωθεί ο ανώτατος αριθμός μαθητών ανά τμήμα, εκεί που φοιτούν πρόσφυγες μαθητές.
  • Να εξασφαλιστούν όλα τα απαραίτητα κονδύλια, τα οποία μέσω του υπουργείου Παιδείας θα κατευθυνθούν στην πρόσληψη προσωπικού, στη στήριξη των υποδομών και των σχολικών επιτροπών. Αυτό προϋποθέτει να πάρουν πόδι οι ΜΚΟ.
  • Να εξασφαλιστεί η διδασκαλία της μητρικής γλώσσας των προσφυγόπουλων.
  • Να εκδοθεί κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό.
  • Να αναγνωρίζεται η φοίτηση όλων των προσφύγων μαθητών στη χώρα που φοιτούν και στην όποια χώρα τελικού προορισμού.
  • Να στηριχθούν παιδαγωγικά και επιστημονικά οι εκπαιδευτικοί που αναλαμβάνουν ευθύνη Εκπαίδευσης προσφυγόπουλων. Να σταματήσει εδώ και τώρα η πάσης φύσεως ανάμειξη πρεσβειών, όπως της αμερικάνικης, για την «επιμόρφωση των εκπαιδευτικών».
  • Να αναπτυχθούν εκπαιδευτικά προγράμματα με βάση τις παραδόσεις, τον πολιτισμό και την Ιστορία του κάθε λαού. Τα προγράμματα αυτά μπορούν να υλοποιούνται μέσα στο σχολείο και τις δομές, σε μουσεία, βιβλιοθήκες και χώρους πολιτισμού.
  • Να εξασφαλιστούν εξωσχολικές δραστηριότητες που θα ενισχύουν το αίσθημα της συλλογικότητας, της ασφάλειας και της αλληλεγγύης. Να αξιοποιηθεί ο αθλητισμός ως εργαλείο.
  • Να εξασφαλιστούν σχολικά γεύματα παντού και δωρεάν μετακίνηση για όλα τα προσφυγόπουλα.
  • Να δημιουργηθούν μόνιμοι σταθμοί στήριξης των παιδιών μέσα στους χώρους, με ευθύνη του υπουργείου Παιδείας, που θα αναλάβουν τη δημιουργική απασχόληση τις ώρες που τα παιδιά δεν θα βρίσκονται στο σχολείο ή τις ΔΥΕΠ. Που θα ενημερώνουν και θα λύνουν ζητήματα με τους γονείς.
  • Να παρθούν όλα τα μέτρα μέσα από τις δημόσιες δομές Υγείας (εμβόλια, εξετάσεις κ.τ.λ.) ώστε να εξασφαλιστεί η πρόσβαση όλων των παιδιών στην Εκπαίδευση.
  • Να καταμετρηθούν οι ανάγκες που παγιώνονται στην Εκπαίδευση των προσφύγων στα οργανικά κενά και στους μόνιμους διορισμούς που απαιτούνται.
  1. Για τα ναρκωτικά και τους χώρους ελεγχόμενης χρήσης (Χ.Ε.Χ)
  • Διαμόρφωση ανακοίνωσης – πρόταση (Αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα μας)
  1. ΑΦΜ Συλλόγων Γονέων – Εποπτεία Συλλόγων Γονέων
  • Κατάργηση δήλωσης «πόθεν έσχες»
  • Κλιμάκωση προσπάθειας για απαντήσεις ΑΦΜ – ΕΠΟΠΤΕΙΑ
  1. Ημερίδα της ΑΣΓΜΕ για την Σχολική Στέγη

Στις 3 Φεβρουαρίου 2019 πραγματοποιήθηκε η ημερίδα της ΑΣΓΜΕ για την σχολική στέγη με τίτλο «σε τι σχολείο ζουν και μαθαίνουν τα παιδιά μας».  Μέσα από τις ομιλίες και τις εισηγήσεις αναδείχτηκε το πόσο απέχει το σημερινό σχολείο από το σχολείο των αναγκών μας αλλά και η πολιτική διαχρονικά των κυβερνήσεων σχετικά με τη σχολική στέγη και πως εφαρμόζονται πολιτικές που οδηγούν στη διάχυση των ευθυνών αλλά και στην εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της. (Τα υλικά της ημερίδας έχουν εκτυπωθεί και αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας).

  1. Επίθεση Υπουργού Παιδείας στην ΑΣΓΜΕ

Ο Υπουργός Παιδείας ενώ δεν καταδέχεται να συναντήσει τους εκπροσώπους των Οργανώσεων Γονέων 145 χιλιάδων γονιών σε επανειλημμένα αιτήματά μας προέβηκε  σε μια συκοφαντική επίθεση πετώντας λάσπη σε ερώτημα γονέα αν το υπουργείο έχει συναντηθεί με την ΑΣΓΜΕ. Ο τρόπος αντίδρασης και τα υπονοούμενα ότι δήθεν ασχολούμαστε μόνο με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ προσβάλλουν τους χιλιάδες γονείς και τα παιδιά τους που βιώνουν καθημερινά τις συνέπειες της αντιλαϊκής εκπαιδευτικής πολιτικής της σημερινής αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Προσβάλλουν όλους όσους αγωνίζονται για να βελτιώσουν τις συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν και μορφώνονται τα παιδιά μας.

  1. Διάφορα θέματα

Το Δ.Σ της ΑΣΓΜΕ αποφάσισε το επόμενο Δ.Σ να πραγματοποιηθεί στις 29 Ιουνίου 2019 με θέματα συζήτησης 1. την νομιμοποίηση των αντιπροσώπων των Ομοσπονδιών που θα αποτελέσουν το εκλογικό σώμα του Συνεδρίου της ΑΣΓΜΕ και 2. Την εισήγηση του Δ.Σ προς τους συνέδρους.

Επίσης αποφάσισε το εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο της ΑΣΓΜΕ να πραγματοποιηθεί στις 30 Ιουνίου 2019.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ 060419_eisigisi_ds_asgme