ΕΙΣΗΓΗΣΗ του ΔΣ της ΑΣΓΜΕ στο ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 2 Ιουλίου 2022

Το  συνέδριο  της ΑΣΓΜΕ συνέρχεται  εν μέσω  μιας  ιδιαίτερης  περιόδου  που  σημαδεύει  τη  χώρα  μας. Από τη μια οι συνέπειες της πανδημίας του κορονοϊού, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ίδια την κοινωνική ζωή, τη ψυχοσύνθεση των μαθητών, αλλά και τις δυσκολίες στη λειτουργία των Συλλόγων Γονέων με τα κλειστά σχολεία. Από την άλλη η κρίση του οικονομικού συστήματος, η ακρίβεια (τρόφιμα, καύσιμα, ενέργεια), η ανεργία αλλά και οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι για τους ανταγωνισμούς ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ-Ρωσίας καθώς και η ενεργή εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο της Ουκρανίας (αποστολή πολεμικού υλικού, κα).

Οι συνέπειες αυτές έχουν επιφέρει απότομες αλλαγές στον τρόπο ζωής. Τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την προστασία της δημόσιας υγείας και της ίδιας της ανθρώπινης ζωής, απέδειξαν ότι όσο η υγεία εκλαμβάνεται ως εμπόρευμα, όσο μετριέται με το ζύγι στη σχέση «κόστος – όφελος», τόσο απροστάτευτη θα παραμένει η δημόσια υγεία και η ανθρώπινη ζωή.

Με τον ίδιο τρόπο αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι αντιμετωπίζεται και η δημόσια εκπαίδευση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το μέτρο της αναστολής λειτουργίας των σχολείων με το οποίο επιβεβαιώθηκαν οι ανισότιμοι όροι παροχής της μόρφωσης, μεταξύ δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης. Επιβεβαιώθηκε ότι η δημόσια εκπαίδευση νοσεί πολύ σοβαρά με άμεσα θύματα μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς. Επιβεβαιώθηκε ότι ακόμα και σε ειδικές συνθήκες, το κράτος δεν μπορεί να εξασφαλίσει την ισότιμη εκπαίδευση για όλους τους μαθητές, διευρύνοντας ακόμα περισσότερο τις ανισότητες.

Ως ΑΣΓΜΕ μένουμε σταθερή στην αρχή: ότι όσο το αγαθό της εκπαίδευσης δεν εξασφαλίζεται δημόσια, δωρεάν καθολικά για όλα τα παιδιά, εμείς οι γονείς θα είμαστε στην πρώτη γραμμή των αγώνων για τη μόρφωση που δικαιούνται τα παιδιά μας.

1.   δεν υποταχθήκαμε στις δυσκολίες – προβάλλαμε τις πραγματικές ανάγκες 

Από την πρώτη στιγμή της πανδημίας και πριν ακόμα κλείσουν τα σχολεία, ως ΑΣΓΜΕ πήραμε πρωτοβουλίες για την προστασία της δημόσιας υγείας, των μαθητών, των εκπαιδευτικών και της μείωσης του κινδύνου της διασποράς του ιού στην κοινότητα, αλλά και της ενιαίας ισότιμης εκπαίδευσης.

Θυμίζουμε ότι μια ημέρα πριν κλείσουν τα σχολεία (Μάρτης 2020), ως ΑΣΓΜΕ συναντηθήκαμε με τη ΓΓ Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του ΥΠΑΙΘ και θέσαμε τα αιτήματα μας (πχ. μέσα ατομικής υγιεινής με ευθύνη του κράτους σε όλα τα σχολεία, διορισμός μόνιμου προσωπικού καθαριότητας και αλλαγή του θεσμικού πλαισίου, 15 μαθητές ανά Τμήμα, τακτές απολυμάνσεις των σχολείων, πλήρης αποδοχές στους γονείς που λάμβαναν άδεια ειδικού σκοπού, πλήρης αποζημίωση όλων των γονιών για τις σχολικές εκδρομές που ακυρώθηκαν, κ.α.). Ακόμα και σήμερα, 3 χρόνια μετά, τα αιτήματα μας αυτά παραμένουν εξίσου επίκαιρα και χρήζουν άμεσης ικανοποίησης με ευθύνη του Υπουργείου.

Παρά τα συνεχή αιτήματά μας, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας επανειλημμένα αρνείται να συναντηθεί με την ΑΣΓΜΕ, ενώ έχει συναντηθεί με ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, ΟΙΛΕ, ΣΕΒ, Συλλόγους Γονέων Ιδιωτικών Σχολείων. Είναι χαρακτηριστικό ότι και η σημερινή πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ, η Υπουργός, δεν έχει καν συναντηθεί με την ΑΣΓΜΕ παρά τα τεράστια προβλήματα που είχε η σχολική κοινότητα τα τελευταία 3 έτη. Επίσης είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ έχουν περάσει βασικό νομοσχέδια του ΥΠΑΙΘ που άλλαξαν το περιεχόμενο της εκπαίδευσης, η ΑΣΓΜΕ δεν κλήθηκε από την Κυβέρνηση ούτε μια φορά να συμμετέχει στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων να καταθέσει τις θέσεις της, ουσιαστικά αποκλείστηκε από την Κυβέρνηση.

Καθ’ όλη τη διάρκεια που τα σχολεία παρέμειναν κλειστά διαμορφώθηκαν σημαντικά προβλήματα στην εκπαίδευση, και όχι μόνο, για μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς. Χαρακτηριστικά παραδείγματα: με καθυστέρηση ξεκίνησε η επαφή των μαθητών με το σχολείο μέσα από την τηλεκπαίδευση, πάνω από

250.000 μαθητές δεν εγγράφθηκαν στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο, χαμηλή συμμετοχή μαθητών στο σχολεία με την επανέναρξη τους για 2 μήνες το 2020, δεν εξασφάλισε το κράτος τα απαραίτητα ηλεκτρονικά μέσα για ισότιμη εκπαίδευση όλων των μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία, η καθαριότητα των σχολείων και τα μέσα ατομικής προστασίας αφέθηκε στις «δυνατότητες» κάθε Δήμου. Ήταν τουλάχιστον υποκριτικό να πανηγυρίζει το ΥΠΑΙΘ για τα αποτελέσματα της τηλεκπαίδευσης και παράλληλα ειρωνικό να δηλώνει η Υπουργός Παιδείας ότι ένας μαθητής της Γ’ Λυκείου μπορεί να συμμετέχει τη συγχρονισμένη τηλεκπαίδευση μέσω σταθερού τηλεφώνου. Η επικοινωνιακή πολιτική του ΥΠΑΙΘ αποδείχθηκε ότι δεν έχει καμιά σχέση με τις ανάγκες των μαθητών για μόρφωση.

Απαιτήσαμε ειδική μέριμνα για τους μαθητές της Γ’ Λυκείου με παροχή ηλεκτρονικών μέσων για συμμετοχή στην τηλεκπαίδευση – μείωση της εξεταζόμενης ύλης (η οποία ανακοινώθηκε πολύ καθυστερημένα από το ΥΠΑΙΘ και κάτω από την πίεση μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών) – άμεσο ορισμό της ημερομηνίας των Πανελληνίων εξετάσεων, απόφαση ότι δεν θα υπάρξει μείωση εισακτέων, αλλά κυρίως την εξασφάλιση της ισοτιμίας όλων των μαθητών (ΓΕΛ, ΕΠΑΛ) στις εξετάσεις. Το ΥΠΑΙΘ επαναπαύθηκε στις «πλάτες» της ιδιωτικής εκπαίδευσης και των φροντιστηρίων. Αυτό όμως δεν είναι ισότιμη και δωρεάν εκπαίδευση, αυτό δεν έχει καμιά σχέση με τις μορφωτικές ανάγκες και τα όνειρα των μαθητών, αυτό βρίσκεται απέναντι από τις ανάγκες των γονιών που βλέπουν τις εκπαιδευτικές ανισότητες να διευρύνονται.

Επίσης απαιτήσαμε: να μη δοθούν οι προαγωγικές εξετάσεις στη δευτεροβάθμια, να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση για πλήρη αποζημίωση όλων των γονιών που έχουν καταβάλει προκαταβολή ή ολόκληρο το ποσό σχολικής εκδρομής που ακυρώθηκε, τα σχολεία που είχαν ενταχθεί σε πρόγραμμα χορήγησης σχολικών γευμάτων να συνεχίσουν να δίνουν τα γεύματα αυτά σε οικονομικά αδύναμους μαθητές και τις οικογένειές τους με ευθύνη των Δήμων και συνολικά του κρατικού μηχανισμού.

Δεν υπήρξε καμία πρόβλεψη για την Ειδική Αγωγή και κυρίως για τους μαθητές που φοιτούν σε ειδικά σχολεία. Για άλλη μια φορά τα παιδιά αυτά ήταν ξεχασμένα. Οι εκπαιδευτικοί τους δεν μπορούσαν να τα απασχολήσουν με κανένα τρόπο, οι οικογένειές τους επωμίσθηκαν όλο το βάρος της φροντίδας τους και της απασχόλησής τους σε 24ωρη βάση και μάλιστα κάτω από τις επικρατούσες συνθήκες εγκλεισμού και κοινωνικής απομόνωσης που επιτείνουν τα προβλήματά τους. Απαιτήσαμε να υπάρξει σχετική πρόβλεψη για αυτά τα παιδιά και τις οικογένειες τους, όπως: λειτουργία γραμμής τηλεφωνικής υποστήριξης για τις οικογένειες με ΑΜΕΑ, μέριμνα για δημιουργική απασχόληση των παιδιών αυτών από τους εκπαιδευτικούς τους, υποστήριξη με προγράμματα ατομικής φυσιοθεραπείας, λογοθεραπείας, εργοθεραπείας, ανάλογα με τις ανάγκες κάθε μαθητή και ψυχολογική υποστήριξη των παιδιών και των οικογενειών τους.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η ΑΣΓΜΕ, οι Ομοσπονδίες Γονέων, οι Ενώσεις και εκατοντάδες Σύλλογοι δεν μείναμε σιωπηλοί. Αξιοποιώντας όλα τα μέσα για επικοινωνία με γονείς, προβάλλαμε το πλαίσιο των αιτημάτων μας. Ξέρουμε καλά ότι η ατομική υπευθυνότητα θα είναι κενό γράμμα χωρίς κεντρικό κρατικό σχέδιο. Η υπόθεση της μόρφωσης των παιδιών μας δεν είναι ατομική υπόθεση αλλά κρατική ευθύνη. Δεν ακούσαμε μια μικρή μειοψηφία γονιών που πρότεινε να ακολουθήσουμε το δρόμο της σιωπής, του συμβιβασμού και την υπόκλιση στη «νομιμότητα του ΥΠΑΙΘ» και να παγώσουμε κάθε αγωνιστική διεκδίκηση, να μην διοργανώνουμε κινητοποιήσεις για τις ανάγκες των παιδιών μας, να μην κάνουν ΓΣ οι Σύλλογοι, ακόμα και να μην γίνουν εκλογικές διαδικασίες γιατί δεν μας αφήνει ο νόμος. Ως ΑΣΓΜΕ προτάξαμε τις ανάγκες μαθητών και γονέων και με συγκροτημένο τρόπο δεν υποταχθήκαμε στη λογική οι Οργανώσεις Γονέων να «κατεβάσουν ρολά». Δεν αποδεχθήκαμε τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, αλλά θέλουμε ζωντανές μαζικές δια ζώσης διαδικασίες, όπου οι γονείς θα συζητούν, θα ανταλλάσσουν απόψεις, συλλογικά θα οργανώνουν τη δράση τους.

Θετικά εκτιμάμε ότι ως ΑΣΓΜΕ πήραμε την πρωτοβουλία για συλλογή υπογραφών από εκλεγμένους γονείς στο κίνημα γονέων. Είναι σημαντικό ότι περίπου το 1/3 των υπογραφών ανήκει σε εκλεγμένους γονείς που οι Σύλλογοι τους ή οι Ενώσεις τους δεν ανήκουν σε μια από τις Ομοσπονδίες της ΑΣΓΜΕ. Αυτό το στοιχείο επιβεβαίωσε τόσο το ρόλο της ΑΣΓΜΕ, όσο και την ανάγκη να διευρυνθεί η ΑΣΓΜΕ με νέες Ομοσπονδίες σε περιοχές που υπάρχουν Ενώσεις. Οργανώσαμε τη δράση μας ώστε τις συνέπειες της πανδημίας, σε υγεία, μόρφωση, εργασιακά να μην τις πληρώσει ο λαός.

Αναδείξαμε ότι μέσα σε αυτές τις ειδικές συνθήκες, η Κυβέρνηση δοκιμάζει μέτρα για την επόμενη ημέρα. Όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός σε συμμετοχή του σε ηλεκτρονικό μάθημα με σχολείο της Μυτιλήνης εξέφρασε την ικανοποίηση του «γιατί όλοι δοκιμάζουμε εικόνες που θα ζούμε στο μέλλον στην εκπαίδευση» ουσιαστικά δίνει τον τόνο ώστε σε πολλές περιπτώσεις πιθανά οι ελλείψεις εκπαιδευτικών, ειδικά σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, να καλύπτονται με ηλεκτρονικά εξ αποστάσεως μαθήματα. Οι μαθητές όμως δεν είναι κωδικοί και usernames, αλλά προσωπικότητες που η ολοκληρωμένη μόρφωση τους πρέπει να συνοδεύεται με την κοινωνική επαφή και το διαπαιδαγωγικό και κοινωνικό ρόλο του σχολείου.

Η ίδια η εξ αποστάσεως εκπαίδευση άνοιξε την όρεξη της Κυβέρνησης να επιταχύνει τη διείσδυση και τον αυξημένο ρόλο των ιδιωτών στο δημόσιο σχολείο, υλοποιώντας τις επιταγές της ΕΕ. Ξαφνικά σαν τα μανιτάρια εμφανίζονται ιδιώτες, μεγάλες εταιρίες, μέσα από το προσωπείο της «κοινωνικής υπευθυνότητας» δωρίζοντας ηλεκτρονικά μέσα για την ενίσχυση της τηλεκπαίδευσης. Το ΥΠΑΙΘ εξέδιδε συνεχείς ανακοινώσεις για να ευχαριστήσει τις δωρεές 1 εκ € των μεγάλων εταιριών (ΣΕΒ, εφοπλιστές, κ.α.), αποσκοπώντας να αμβλύνει τις αντιστάσεις μαθητών, εκπαιδευτικών και γονιών για την ακόμα πιο σφιχτό εναγκαλισμό του μεγάλου κεφαλαίου με το περιεχόμενο της εκπαίδευσης, κυρίως όμως να προετοιμάσει το έδαφος μπροστά και στις αντιδραστικές αλλαγές που ετοιμάζει στη λειτουργία και το περιεχόμενο του σχολείου.

Σταθήκαμε αλληλέγγυοι στους εκπαιδευτικούς που κάτω από αντίξοες συνθήκες έδωσαν από τη πρώτη στιγμή τη μάχη να μείνουν οι μαθητές σε επαφή με την εκπαιδευτική διαδικασία. Βρεθήκαμε μαζί τους σε παρεμβάσεις στο Υπουργείο αλλά και σε Περιφέρειες Εκπαίδευσης την περίοδο της καραντίνας.

Σε συνθήκες πανδημίας και με τους γονείς – τους μαθητές – τους εκπαιδευτικούς να έχουν ως βασικό αίτημα την αραίωση των μαθητών ανά Τμήμα, η Κυβέρνηση προχώρησε σε συγχωνεύσεις Τμημάτων σε 1000 σχεδόν σχολεία της χώρας. Με πρωτοβουλία της ΑΣΓΜΕ προχωρήσαμε σε Πανελλαδική Ημέρα Δράσης (11ος 2021) με μαζική συμμετοχή από Συλλόγους και Ενώσεις σε όλη τη χώρα. Οι κινητοποιήσεις αυτές «πάγωσαν» αρκετές συγχωνεύεις Τμημάτων που κάτω από την αντίδραση μας δεν υλοποιήθηκαν σε πολλές περιπτώσεις. Χαιρετίζουμε τη μαζικότητα που είχαν οι κινητοποιήσεις δε διάφορες περιοχές της χώρας, στην Πάρο με πρωτοβουλία της Ένωσης Γονέων έγινε πολύωρος αποκλεισμός του λιμανιού του νησιού. Αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες ο οργανωμένος – μαζικός – διεκδικητικός ρόλος των Οργανώσεων Γονέων είναι αυτός που μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Αυτό αποδείχθηκε και με την οργανωμένη αντίδραση γονιών, μαθητών εκπαιδευτικών για κάμερες στην τάξη και on line μάθημα.

Αξιοποιήσαμε όλα τα μέσα, ιδιαίτερα όταν ήταν κλειστά τα σχολεία, όπου η λειτουργία των Συλλόγων Γονέων και οι μαζικές διαδικασίες ήταν δύσκολες, για να προβάλλουμε σε κάθε περιοχή τα αιτήματα μας, αλλά και να αναδειχθούν τα ιδιαίτερα αιτήματα της κάθε περιοχής. Όχι απλά δε μείναμε σιωπηλοί, αλλά είναι θετική παρακαταθήκη ότι σ’ αυτές τις συνθήκες μπήκαμε μπροστά να δεθούν τα αιτήματα μας, με αυτά των μαθητών και των εκπαιδευτικών.

Ως βασικό στοιχείο που κρατάμε από τη δράση μας δεν είναι μόνο ότι δεν υποταχθήκαμε στις δυσκολίες, αλλά ως ΑΣΓΜΕ παρακολουθούσαμε στενά τις εξελίξεις, λαμβάναμε διαρκώς πρωτοβουλίες, κρατούσαμε ενημερωμένους τους γονείς με ανακοινώσεις και παρεμβάσεις, αναδείχναμε τα αιτήματά μας με παρεμβάσεις και στον τύπο. Το κύριο είναι ότι σε δύσκολες συνθήκες η ΑΣΓΜΕ ήταν αποκούμπι με τη δράση και τον διεκδικητικό προσανατολισμό για χιλιάδες γονείς, δίνοντας διαρκώς τον τόνο της ανάγκης μαζικής συμμετοχής στο Σύλλογο Γονέων που είναι και η καρδιά του γονεϊκού κινήματος.

 

2.       ενισχύουμε το διεκδικητικό μας πλαίσιο

Οργανωμένα μέσα από Όργανα των Γονέων, μαζί με τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές διεκδικούμε ουσιαστικά μέτρα για να αντιμετωπιστούν οι κοινωνικές και μορφωτικές ανισότητες :

  • Επισκευή σχολείων-εξασφάλιση κατάλληλων χώρων, ώστε να διασφαλίζονται οι απαραίτητες αποστάσεις σε κάθε τάξη και η αποφασιστική μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη, ώστε κανένα τμήμα να µην έχει πάνω από 15 μαθητές. Αυτό διασφαλίζει όχι µόνο την υγεία αλλά κυρίως την εκπαιδευτική διαδικασία. Άμεση αξιοποίηση σχολείων που έκλεισαν τα προηγούμενα χρόνια και άλλων κρατικών υποδομών ή ακόμα και ιδιωτικών, που πληρούν τις προϋποθέσεις. Άμεση εκπόνηση κεντρικού πανελλαδικού σχεδίου για νέα σχολικά κτήρια, που να καλύπτουν τις ανάγκες για σχολική στέγη. Σήμερα το 75% των μαθητών της χώρας είναι σε Τμήμα με πάνω από 17 μαθητές (στην Αττική το 85% των μαθητών). Κανένας μαθητής σε τάξη –
  • Έκτακτο κονδύλι από τον κρατικό προϋπολογισμό, προκειμένου να προσληφθεί ο αναγκαίος αριθμός μόνιμων εκπαιδευτικών, που να ικανοποιεί την παραπάνω συνθήκη για περισσότερα τμήματα µε λιγότερους µμαθητές. Κάλυψη όλων των κενών σε εκπαιδευτικούς εδώ και τώρα. Μονιμοποίηση όλων των εκπαιδευτικών και του βοηθητικού προσωπικού που δουλεύουν τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση.
  • Εξασφάλιση όλου του απαραίτητου αριθμού μόνιμων εργαζομένων στην καθαριότητα των σχολείων, ώστε να διασφαλίζονται οι υγειονομικοί όροι καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του σχολείου.
  • Εξασφάλιση του απαραίτητου αριθμού λεωφορείων και σχολικών τροχονόμων, ώστε να διασφαλίζεται η ασφαλής μετάβαση του κάθε μαθητή από και προς το σχολείο με ασφάλεια. Δημιουργία Δημόσιου Φορέα Σχολικών Μεταφορών.
  • Εξασφάλιση κονδυλίων στις Σχολικές Επιτροπές για την κάλυψη όλων των αναγκών των σχολείων. Καμία επιβάρυνση των γονιών για καμιά ανάγκη του σχολείου που οφείλει υποχρεωτικά να καλύπτει το κράτος.
  • Κατάργηση του ΦΠΑ στις ΔΕΚΟ που επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τα σχολεία και στερεί πόρους από την καθημερινή τους λειτουργία.
  • Διεύρυνση του προγράμματος των σχολικών γευμάτων για όλα τα παιδιά, χωρίς την εμπλοκή ιδιωτών και με ευθύνη του Κράτους.
  • Διενέργεια μαζικών επαναλαμβανόμενων τεστ σε όλους τους εκπαιδευτικούς αλλά και στους μαθητές, με ευθύνη του ΕΟΔΥ, ώστε να υπάρξει άμεση παρέμβαση σε περίπτωση που χρειαστεί και να ελέγχεται η διάδοση του ιού.
  • Δημιουργία Σχολιατρικής Υπηρεσίας που θα έχει την ευθύνη για τον έλεγχο λειτουργίας των σχολείων αλλά και τη διαχείριση έκτακτων καταστάσεων (πχ covid19, εποχική γρίπη, κ.α). Κανένα σχολείο χωρίς μόνιμο σχολικό νοσηλευτή.
  • Κανέναν σχολείο χωρίς σχολικό ψυχολόγο ή κοινωνικό λειτουργό, ενταγμένο στην οργανικότητα τους κάθε σχολείου. Είναι ανάγκη, όχι μόνο για το αποτύπωμα της πανδημίας, αλλά και της κοινωνικής βίας, της κοινωνικής αδικίας και ανισότητας, που από την κοινωνία μεταφέρεται στα σχολεία, να υπάρχει εξειδικευμένη ολόπλευρη στήριξη σε κάθε μαθητή, εκπαιδευτικό και γονιό.
  • Κανένας μαθητής χωρίς κάλυψη παράλληλης στήριξης. Καμία οικονομική επιβάρυνση των γωνιών για ιδιωτική κάλυψη της παράλληλης στήριξης γιατί δεν την καλύπτει το κράτος.
  • Ενίσχυση των Κέντρων Πρόληψης και διασύνδεση τους με τις σχολικές μονάδες. Ειδικά προγράμματα ανά ηλικία και σχολική βαθμίδα για τις εξαρτήσεις (ναρκωτικά, αλκοόλ, κάπνισμα., διαδίκτυο, τζόγος). Έναρξη Σχολών Γονέων με ευθύνη του κράτους.
  • Κατάργηση κάθε νομοθετικής διάταξης που επιτρέπει κάμερα στα σχολεία και on – line μετάδοση των μαθημάτων.
  • Κατάργηση του ΑΦΜ στους Συλλόγους Γονέων. Οι Σύλλογοι Γονέων δεν είναι επιχειρήσεις. Κατάργηση κάθε προστίμου που έχει επιβληθεί σε Συλλόγους Γονέων για ΑΦΜ ή υποχρέωση υποβολής φορολογικής δήλωσης.
  • Παρεμβάσεις για δωρεάν και ουσιαστική δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου των μαθητών. Δωρεάν αθλητικά και πολιτιστικά προγράμματα στα σχολεία, δωρεάν προγράμματα δημιουργικής καλοκαιρινής απασχόλησης, πρόβλεψη για δωρεάν κατασκηνώσεις για τους μαθητές που και εξαιτίας των οικονομικών επιπτώσεων της πανδημίας και της ακρίβειας δε θα πάνε διακοπές. Ανοιχτά προαύλια τα απογεύματα με μόνιμους σχολικούς φύλακες, για να αθλούνται και να δημιουργούν πολιτιστικά τα παιδιά μας. θέλουμε σχολεία ανοιχτά στην κοινωνική συναναστροφή και κλειστά στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Σήμερα είμαστε σε φάση που μπορούμε να πούμε ότι είναι ανάγκη οργανωμένα και μαζικά τα Όργανα Γονέων να περάσουν στην επίθεση για τη ζωή, το μέλλον και τη μόρφωση των παιδιών μας. 

 

3.      θέλουμε σχολείο που θα μορφώνει ολόπλευρα τα παιδιά μας ή σχολείο εξεταστικό κέντρο που θα τα εξοντώνει – δε θα ανεχτούμε να βάζουμε όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για τη μόρφωση των παιδιών μας

 

Η Κυβέρνηση νομοθέτησε αλλαγές που κάνουν το σχολείο ακόμα πιο ταξικό, πιο ανισότιμο, ακόμα πιο εξοντωτικό για τους μαθητές. Σχολείο εξεταστικό κέντρο με τράπεζα θεμάτων, με Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής στην Ανώτατη Εκπαίδευση που λειτουργεί ως «κοφτής», με αποκλεισμό των μαθητών από τη γενική μόρφωση. Σχολείο εξοντωτικό με τους μαθητές από την Α’ Λυκείου να μπαίνουν στο κυνήγι του βαθμού για εισαγωγή στην Ανώτατη Εκπαίδευση, με ακόμα πιο έντονο διαχωρισμό των μαθητών από πολύ μικρότερη ηλικία.

Αλλαγές στα προγράμματα σπουδών από το Νηπιαγωγείο ως το Λύκειο με εισαγωγή δεξιοτήτων (π.χ. επιχειρηματικότητα) ενισχύοντας την αποσπασματική γνώση και καταργώντας ακόμα και πανελλαδικός εξεταζόμενα μαθήματα (π.χ. σχέδιο) ή εξοβελίζοντας την καλλιτεχνική εκπαίδευση.

Με αξιολόγηση των εκπαιδευτικών μονάδων, ενισχύοντας την μορφωτική και οικονομική διαφοροποίηση των σχολείων άρα και της εκπαίδευσης. Με εξίσωση των ιδιωτικών κολεγίων με τα ΑΕΙ, υποβαθμίζοντας συνολικά το μορφωτικό επίπεδο και τα επαγγελματικά δικαιώματα.

Οι πρόσφατες εξαγγελίες για την αλλαγή λειτουργίας του ολοήμερου είναι ένα επικοινωνιακό τρικ αφού δε στηρίζεται ουσιαστικά η λειτουργία του θεσμού ώστε το ολοήμερο να επιτελεί τον ρόλο του, ακόμα και η κατάργηση του σταθερού δασκάλου στο ολοήμερο από την προηγούμενη Κυβέρνηση, συνεχίζεται και συντηρείται από τη σημερινή, ενώ το ολοήμερο λειτουργεί χωρίς τις αναγκαίες υποδομές. Το κύριο δεν είναι μόνο οι ώρες λειτουργίας του ολοήμερου – αλλά κυρίως οι όροι λειτουργίας του.

Με πρόσχημα το αποκεντρωμένο σχολείο διαμορφώνονται προϋποθέσεις για κοινωνικά κατηγοριοποιημένο περιεχόμενο της εκπαίδευσης ανάλογα με την κοινωνική καταγωγή, τις οικονομικές δυνατότητες και το μορφωτικό υπόβαθρο κάθε οικογένειας. Τα σχολεία θα πρέπει να γίνουν οικονομικά ανεξάρτητα για να μειωθεί η κρατική δαπάνη για την εκπαίδευση. Δήμοι, Περιφέρειες και χορηγοί θα παρεμβαίνουν ακόμα πιο έντονα στην εκπαίδευση, τόσο στη μορφή όσο και στο περιεχόμενο. Τρανό παράδειγμα η κατεύθυνση της Κυβέρνησης, ότι οι Δήμοι είτε από τα πενιχρά χρήματα των Σχολικών Επιτροπών είτε από χορηγούς είτε από ιδίους πόρους θα μπορούν να προμηθευτούν Η/Υ ή tablet για την τηλεκπαίδευση ή να συμπληρώνουν το ωράριο του προσωπικού σχολικής καθαριότητας που δεν επαρκεί. Δηλαδή καμία κρατική μέριμνα και οι γονείς να ξαναπληρώνουν ουσιαστικά μέσω των Δήμων τα μέσα που θα έπρεπε να διαθέτει το κράτος σε κάθε μαθητή. Σήμερα τα ηλεκτρονικά μέσα, αύριο πιθανά ακόμα και τα βιβλία ή οι κτιριακές υποδομές. Αποκεντρωμένο σχολείο σημαίνει ακόμα πιο βαθιά το χέρι για του γονείς για τη μόρφωση των παιδιών τους.

Βέβαια η οικονομική στενότητα, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και στόχοι είναι η μόνιμη επωδός όλων των Κυβερνήσεων που ψήφισαν και υπηρέτησαν τα μνημόνια ακόμα και στην εκπαίδευση. Όταν δεν υπάρχουν χρήματα για διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών, για νέα σχολεία (σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης), την ίδια ώρα υπάρχουν χρήματα για πολεμικούς εξοπλισμούς, για την αποστολή στρατιωτικού υλικού στην Ουκρανία, για τους καναλάρχες, για τους μεγαλοκατασκευαστές που έχουν τα διόδια και μειώθηκε ο τζίρος τους από τα μέτρα περιορισμού της κυκλοφορίας, από όσους δρουν στην ιδιωτική υγεία όταν τα δημόσια νοσοκομεία νοσούν πολύ πριν τον κορονοϊό.

Χρειάζεται πιο οργανωμένα μέσα στους Συλλόγους Γονέων να συζητήσουμε όχι μόνο για το πώς είναι τα πράγματα στην εκπαίδευση, στα σχολεία αλλά κυρίως να προβληματιστούμε για το πώς συνδέονται με τις γενικότερες εξελίξεις, πως επιδρούν στη ζωή μαθητών και γονιών. Το πιο σημαντικό; Να σκεφτούμε ποια είναι η διέξοδος απ’ αυτή την κατάσταση.

Τι προτείνει το κίνημα γονέων, τι πρέπει να παλέψουν, να διεκδικήσουν οι εργαζόμενοι που βλέπουν τα παιδιά τους όλα αυτά τα χρόνια να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Να συζητήσουμε επίσης για τη μόρφωση των παιδιών μας. Να αναρωτηθούμε τι εφόδια παίρνουν από αυτό το σχολείο που κατά τα άλλα αναβαθμίζεται και γίνεται σύγχρονο; Μεγάλη συζήτηση είναι αλήθεια. Αλλά μεγάλοι και οι προβληματισμοί. Οι ανάγκες. Τα όνειρα καθενός από μας για να δούμε τα παιδιά μας να προκόβουν. 

Έχει αποδειχτεί ότι όλες οι κυβερνήσεις, υπολογίζουν ως κόστος τη στοιχειώδη ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών των παιδιών μας, γιατί έχουν διαμετρικά αντίθετες προτεραιότητες. Χρησιμοποιούν με υποκριτικό τρόπο την έννοια της «αξιολόγησης» για να κρύψουν τις εγκληματικές τους ευθύνες για την κατάσταση του δημόσιου σχολείου και το ακόλουθο απαράδεκτο τοπίο:

  • Οι δαπάνες για την Παιδεία έχουν μειωθεί κατά 1,8 δισ. ευρώ στα τελευταία 11 χρόνια.
  • Η παγιοποίηση των ιδιωτικών δαπανών για εκπαιδευτικές, μορφωτικές ανάγκες, δείχνει την πραγματική κατάσταση. Οι γονείς δίνουν από την τσέπη τους πάνω από 3 δισ. ευρώ το χρόνο στην ιδιωτική εκπαίδευση. (ΕΛΣΤΑΤ_2020)
  • Το 30% των σχολικών κτηρίων είναι 50ετίας.
  • 70% είναι η περικοπή των κρατικών κονδυλίων για τη Σχολική Στέγη.
  • Γυμναστήριο έχει το 6% των Δημοτικών και το 22% των Γυμνασίων – Λυκείων. Αίθουσα πολλαπλών χρήσεων έχει το 27% Δημοτικών. Εργαστήριο Φυσικών Επιστημών έχει το 5% Δημοτικών και το 26% των Γυμνασίων – Λυκείων. Βιβλιοθήκη έχει το 12% των Δημοτικών και το 38% των Γυμνασίων – Λυκείων.
  • 700.000 μαθητές και μαθήτριες, δηλ. οι μισοί μαθητές της χώρας φοιτούν σε τμήματα άνω των 23 μαθητών.
  • ο ένας (1) στους τρεις (3) εκπαιδευτικός μετακινείται σε 2 έως 5 σχολεία.
  • Και αυτή τη χρονιά, χάθηκαν κάθε εβδομάδα εκατοντάδες ώρες διδασκαλίας στα Γυμνάσια και Λύκεια, λόγω των κενών που υπήρξαν με την αδιοριστία! Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, λείπουν δεκάδες εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης, εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων.
  • Να ξεμπερδεύουμε επιτέλους με το σχολείο των 000 αναπληρωτών.

 

Πλέον και με τη «βούλα του νόμου» για το «νέο σχολείο»:

  • Οι σχολικές υποδομές στο σύνολό τους μετατρέπονται σε πεδίο εμπορικής και επιχειρηματικής δράσης (αρ.98). Επιτρέπεται η πραγματοποίηση εκδηλώσεων, συνεδρίων, σεμιναρίων και συνεργασιών με τρίτους φορείς με απόφαση του Διευθυντή, του Σχολικού Συμβουλίου και του Δήμου, οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να καθορίζουν και το αντίτιμο για κάθε εκδήλωση, τον τρόπο είσπραξης και απόδοσης των εσόδων. Στο μέλλον θα δούμε τα σχολικά προαύλια να μετατρέπονται από πάρκινγκ με εισιτήριο και συναυλιακούς χώρους, μέχρι να αξιοποιούνται οι αίθουσες για την προώθηση εμπορικών προϊόντων και διεξαγωγή σεμιναρίων επί πληρωμή και ότι μπορεί να φανταστεί κανείς. Εμείς δεν αντιμετωπίζουμε τα σχολεία ως ξερά ντουβάρια. Θέλουμε τα σχολεία να είναι ανοιχτά στους γονείς και στους εργαζόμενους, να λειτουργούν ως κυψέλες μάθησης, πολιτισμού, αθλητισμού και συλλογικής δραστηριότητας, γι’ αυτό και παλεύουμε για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών τους. Ταυτόχρονα τα σχολεία ως χώρος μάθησης και διαπαιδαγώγησης πρέπει να είναι κλειστά στις επιχειρήσεις και στους ιδιώτες. Δε θα επιτρέψουμε να κάνουν τις μπίζνες τους με φόντο τα σχολεία μας. 
  • Το άρθρο 99 αναφέρεται στη χρηματοδότηση των σχολικών μονάδων και τη διαχείριση χορηγιών και δωρεών. Επίσημα πλέον και με τη βούλα του νόμου τα σχολεία θα μπορούν να επιλέγουν και άλλες πηγές χρηματοδότησης πέρα από την κρατική χρηματοδότηση. Πηγές που σχετίζονται με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του αρ. 92, χορηγίες, δωρεές, κληρονομιές, παροχές τρίτων και επιχορηγήσεις από άλλες πηγές. Την ίδια στιγμή το κράτος απαλλάσσεται από την ευθύνη της αποκλειστικής χρηματοδότησης των σχολείων για το σύνολο των αναγκών. Οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού περιορίζονται στα απολύτως βασικά και αναγκαία και για το κάτι παραπάνω θα έχει την ευθύνη το ίδιο το σχολείο. Βαθαίνει η κατηγοριοποίηση και ο ανταγωνισμός για εξεύρεση χορηγών. Θέλουν τους γονείς να γίνουν οι χορηγοί των σχολείων των παιδιών τους. Αλλά εμείς οι γονείς ήδη έχουμε βάλει βαθιά το χέρι και πληρώνουμε πολύ ακριβά για μια πολύ φθηνή σε περιεχόμενο μόρφωση.
  • Το άρθρο 87 μιλάει για συνεργασία με δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς. Ο εκάστοτε διευθυντής του σχολείου με εισήγηση του Συλλόγου Διδασκόντων ή και με αποκλειστικά δική του απόφαση θα μπορεί να συνάπτει συμφωνίες συνεργασίας με κάθε φορέα που κρίνει σκόπιμο για τη συμμετοχή της σχολικής μονάδας σε προγράμματα, εκδηλώσεις και δραστηριότητες κοινωνικού ή εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος. Ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για την είσοδο στα σχολεία πάσης φύσεων ιδιωτών, ΜΚΟ, επιχειρήσεων, ώστε να πραγματοποιεί προγράμματα, να διοργανώνει δραστηριότητες, να κάνει την προπαγάνδα του στα παιδιά με βάση τα δικά του συμφέροντα και επιδιώξεις.
  • Ο Διευθυντής του σχολείου αποκτά υπέρ – εξουσίες και στην ουσία μετατρέπεται σε manager. Την ίδια στιγμή αποδυναμώνεται η λειτουργία των Συλλόγου Διδασκόντων, η δυνατότητα παρέμβαση του Συλλόγου Γονέων και της μαθητικής κοινότητας. Εξαιρετικά επικίνδυνη είναι για παράδειγμα η διάταξη (β. της παρ. 3 αρ.100) σε σχέση με τις αρμοδιότητες του σχολικού συμβουλίου.

Μέχρι σήμερα προβλέπονταν τα εξής: στο Σχολικό Συμβούλιο συμμετείχαν: όλος ο Σύλλογος Διδασκόντων του Σχολείου, το Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων και ο εκπρόσωπος του Δήμου. Στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας συμμετείχαν επίσης και 3 εκπρόσωποι των μαθητών που ορίζονταν με απόφαση του συμβουλίου τους. Το σχολικό συμβούλιο με αυτή τη μορφή καταργείται. Στη θέση του δημιουργείται ένα κλειστό και ακόμα περισσότερο ελεγχόμενο όργανο που θα τρέχει όλες τις διαδικασίες του σχολείου της αυτόνομης και οικονομικά εξαρτημένης από τους χορηγούς σχολικής   μονάδας. Εισάγεται επιπλέον η αντιδημοκρατική διάταξη ότι το συγκεκριμένο όργανο θα συνεδριάζει με όσους είναι παρόντες, ακόμα και με 2 στα 7 μέλη. (Διευθυντής Σχολείου, 2 εκπρόσωποι τους Δήμου- 1 αιρετός και 1υπάλληλος – 3 εκπρόσωποι Συλλόγου Διδασκόντων και 1 εκπρόσωπος Συλλόγους Γονέων).

  • Στο άρθρο 85 προβλέπονται τα εξής: Το ΥΠΑΙΘ – μετά από εισήγηση του ΙΕΠ – θα μπορεί να εγκρίνει παραπάνω από ένα σχολικά βιβλία για το κάθε μάθημα. Το λεγόμενο πολλαπλό βιβλίο. Όλα τα βιβλία που εγκρίνονται είναι διαθέσιμα σε ηλεκτρονική μορφή για τα σχολεία, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Δεν σημαίνει αυτό ότι ένα παιδί θα έχει πολλά βιβλία. Πάλι ένα θα έχει, αλλά διαφορετικό από τα υπόλοιπα παιδιά, για παράδειγμα, του διπλανού τμήματος. Μέσα από τα πολλά και διαφορετικά σχολικά βιβλία για το κάθε μάθημα ενισχύεται το στοιχείο της διάσπασης του ενιαίου χαρακτήρα της σχολικής γνώσης, η διαφοροποίηση – κατηγοριοποίηση το περιεχομένου σπουδών ανά σχολείο. Το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών καθορίζει το γενικό πλαίσιο των διδακτικών στόχων ανά μάθημα, όμως το διαφορετικό σχολικό βιβλίο ανά σχολείο διαφοροποιεί το τι, το πώς σε τι έκταση και τι βάθος θα διδαχθεί ο κάθε μαθητής. Αντικειμενικά διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για σχολικά βιβλία πολλών επιπέδων και ταχυτήτων που θα απευθύνονται σε σχολικές μονάδες ή σχολικές τάξεις κατηγοριοποιημένες ανάλογα με τη σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού. Ως ΑΣΓΜΕ οφείλουμε το επόμενο διάστημα να ανοίξουμε πιο οργανωμένα και να επεξεργαστούμε ζητήματα που αφορούν το περιεχόμενο της μόρφωσης και των σχολικών βιβλίων ανά σχολική βαθμίδα, αλλά και ανά εκπαιδευτικό αντικείμενο.

 

Ως ΑΣΓΜΕ δεν έχουμε καμία αμηχανία μπροστά στο σύγχρονο. Αλλά σύγχρονο δεν είναι ένα σχολείο που διαχωρίζει τα παιδιά. Δεν υπερασπιζόμαστε το μοναδικό σχολικό σύγγραμμα που λέει ψέματα, που διαστρεβλώνει, που δίνει συνταγές για πάρτι για να μάθουν τα παιδιά τη μητρική τους γλώσσα. Εμείς πρώτοι απ’ όλους θέλουμε πλούτο πηγών, ηλεκτρονικών μέσων που όμως θα αναπτύσσουν την αγάπη στη γνώση, θα διδάσκουν ότι η αλήθεια είναι αντικειμενική και ότι μπορεί να την κατακτήσει ο άνθρωπος για να ερμηνεύσει και να αλλάξει τον κόσμο.

Δεν έχουμε καμία αμηχανία. Αντίθετα, παλεύουμε ώστε οι εκπαιδευτικοί να στηρίζονται και να επιμορφώνονται ουσιαστικά για να εντάσσουν στη διδασκαλία τους εναλλακτικές μορφές. Το σύγχρονο λοιπόν δεν είναι γενικά το εναλλακτικό. Το σύγχρονο είναι η επίτευξη να γίνει πιο ουσιαστική διαδικασία της σχέσης εκπαιδευτικού – μαθητή. Διαδικασία που δεν μπορεί να αντικατασταθεί με την εξ’ αποστάσεως διδασκαλία στην οποία ο μαθητής θα παλεύει μόνος του με ένα εποπτικό υλικό στο σπίτι και το βάρος θα πέφτει στον γονιό να γίνει δάσκαλος και να τον βοηθήσει να τα βγάλει πέρα.

Τι σημαίνει ότι το σχολείο αποτιμά τη δουλειά του με βάση τα «μαθησιακά αποτελέσματα» και μάλιστα αναρτά τα πορίσματα της αξιολόγησης στο διαδίκτυο; Και ποιος έχει την ευθύνη για τα μαθησιακά αποτελέσματα; Το σχολείο; Οι εκπαιδευτικοί; Η οικογένεια;

Τι σημαίνει αξιολόγηση με κριτήριο την «ικανότητα διαχείρισης των οικονομικών πόρων»; Ο ρόλος των εκπαιδευτικών είναι να διδάσκουν την αλήθεια, να μεταδίδουν τη γνώση, να στηρίζουν ψυχολογικά και παιδαγωγικά τα παιδιά και όχι να αναζητούν πόρους!

Τι σημαίνει αξιολόγηση με κριτήριο τη λεγόμενη «αποτελεσματική αξιοποίηση του προσωπικού»; Το ζήτημα είναι να ξεμπερδεύουμε με το σχολείο των 50.000 συμβασιούχων εκπαιδευτικών που «σήμερα είναι, αύριο δεν είναι», κάτι που έχει σοβαρές αρνητικές συνέπειες στην αναγκαία σταθερή παιδαγωγική, μορφωτική και ψυχολογική σχέση που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές. Να ξεμπερδεύουμε με τους εκπαιδευτικούς – λάστιχο που αναγκάζονται να διδάσκουν άσχετα με την ειδικότητά τους μαθήματα, με ό,τι αυτό σημαίνει για τη μόρφωση των μαθητών. 

Σε συνθήκες πανδημίας και με κλειστά σχολεία, αξιοποιώντας και το νέο νομοθετικό πλαίσιο, η Κυβέρνηση προχώρησε βίαια στην αλλαγή του χαρακτήρα πολλών σχολείων, μετατρέποντας τα σε «εν μια νυχτί» σε Πρότυπα ή Πειραματικά. Δεκάδες Σύλλογοι και Ενώσεις αντέδρασαν και έγιναν μαζικές κινητοποιήσεις σε αρκετές περιοχές της χώρας. Η ΑΣΓΜΕ έχει πάγια θέση για τη διασύνδεση π.χ. ενός Πειραματικού σχολείου με Παιδαγωγικό Τμήμα ενός ΑΕΙ για να επιτελεί πραγματικά το ρόλο του. Είμαστε αντίθετοι σε μετατροπή υφιστάμενων σχολείων σε Πρότυπα ή Πειραματικά αλλοιώνοντας το χαρακτήρα του «σχολείου της γειτονιάς» που αναγκάζει πολλούς μαθητές να αλλάξουν σχολείο και να φοιτήσουν σε σχολείο πολύ μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.

Όλα τα μέτρα που έφερε και η σημερινή Κυβέρνηση με το θράσος να τα περάσει με κλειστά σχολεία, θεωρώντας ότι η εκπαιδευτική κοινότητα δε θα αντιδράσει, μας βρίσκουν αντίθετους γιατί θέλουν το σχολείο ουσιαστικά αποκεντρωμένο από τις ίδιες τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών. Η Κυβέρνηση θα μας βρει απέναντί της, θα μας βρει στο πλάι μαθητών και εκπαιδευτικών που αγωνίζονται για το σχολείο των σύγχρονων μορφωτικών αναγκών.

 

4.   με ισχυρούς Συλλόγους Γονέων για τη μόρφωση και τη ζωή που δικαιούται κάθε μαθητής

  1. Ως ΑΣΓΜΕ καλούμε όλες τις Ομοσπονδίες να εντείνουν τις διεκδικήσεις τους. Τα προβλήματα στη δημόσια εκπαίδευση παραμένουν πολλά και εκρηκτικά (διορισμοί, κτιριακό, καθαριότητα, φύλαξη, υποδομές, περιεχόμενο μόρφωσης). Όλα αυτά μαζί με την πληθώρα των προβλημάτων που δημιούργησαν οι ΠΝΠ και τις επιπτώσεις του νέου νομοσχεδίου για τη λειτουργία του σχολείου, παραμένουν ψηλά στην ατζέντα των διεκδικήσεων μας.
  1. Σταθερά χρειάζεται να συζητάμε μέσα από Γενικές Συνελεύσεις με χιλιάδες γονείς. Παράλληλα αξιοποιώντας και τη δυνατότητα των ηλεκτρονικών μέσων, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, προβάλλουμε ακόμα πιο μαχητικά τα αιτήματα των Συλλόγων Γονέων. Αξιοποιούμε τα sites της ΑΣΓΜΕ, των Ομοσπονδιών, Ενώσεων & Συλλόγων Γονέων που πρέπει να είναι ενημερωμένα με τις ανακοινώσεις τους και της ΑΣΓΜΕ. Προβάλλουμε τοπικά αιτήματα ως ΑΣΓΜΕ από Ενώσεις που δεν ανήκουν σε κάποια Ομοσπονδία. Απαιτούμε την ενίσχυση της εκπροσώπησης των Οργανώσεων Γονέων σε όλα τα θεσμικά Όργανα όπου λαμβάνονται αποφάσεις για τα σχολεία (Δήμος, Περιφέρεια, Κοινοβούλιο).
  1. Συζητάμε με τους γονείς για τις αρνητικές συνέπειες που έχουν κινήσεις Συλλόγων ή Ενώσεων όπου κάτω από το βάρος των προβλημάτων και αναζητώντας άμεση λύση στα υπαρκτά προβλήματα δεν απαιτούν από την Κυβέρνηση, τις Περιφέρειες ή τους Δήμους τις λύσεις, αλλά ευελπιστούν σε χορηγούς και τους καλούν να συνεισφέρουν στις ελλείψεις του δημόσιου σχολείου. Παράλληλα κρατάμε τη θετική πείρα ότι ακόμα και μέσα στην πανδημία και στο έδαφος των αντιφάσεων της Κυβέρνησης, παρότι εμφανίστηκαν απόψεις (όπως, «όχι στη μάσκα», «όχι στα εμβόλια», «δεν υπάρχει κορονοϊός») που θα μπορούσαν ή πολλές φορές σκόπευαν να αποπροσανατολίσουν τα αιτήματα των Συλλόγων Γονέων, η ΑΣΓΜΕ με σταθερό μέτωπο στην πολιτική της Κυβέρνησης αντιμετώπισε αποτελεσματικά τις όποιες προσπάθειες αποπροσανατολισμού, θέτοντας το σύνολο των διεκδικήσεων μας.
  1. Καλούμε τους Συλλόγους να παίξουν και ουσιαστικό ρόλο αλληλεγγύης σε μαθητές και γονείς που πλήττονται αυτή την περίοδο από τις συνέπειες της πανδημίας, της κρίσης, του πολέμου. Κανένας μόνος, κανένας φοβισμένος. Οφείλουμε να ανοίγουμε τη «βεντάλια» των αιτημάτων μας για το σύνολο της ζωής μαθητών και γονέων. Θετικές οι πρωτοβουλίες μας για θέματα όπως διακοπή ηλεκτροδότησης σε σχολεία ή σε σπίτια μαθητών από υπέρογκους λογαριασμούς ρεύματος – για το χαρακτήρα του πολέμου στην Ουκρανία και τις πολύμορφες πρωτοβουλίες Ομοσπονδιών και Ενώσεων ενάντια στον πόλεμο και η κοινή δράση με την ΕΕΔΥΕ που πρέπει να ενταθεί.
  1. Για την εκπαίδευση των παιδιών των προσφυγόπουλων, πάγια θέση μας είναι κανένα παιδί έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία. Θεωρούμε αυτονόητο δικαίωμα των παιδιών που έχουν βρεθεί στη χώρα μας, ανεξάρτητα χώρας προέλευσης, θρησκευτικής πίστης, αιτίας ερχομού στην Ελλάδα να αποκτήσουν τη μόρφωση που δικαιούνται. Είναι ευθύνη του κράτους και του Υπουργείου να διαμορφωθούν όλοι εκείνοι οι όροι που θα εξασφαλίζουν ουσιαστική δημόσια και δωρεάν μόρφωση σε όλα τα παιδιά που διαμένουν στη χώρα μας, σε συνθήκες που θα επιτρέπουν να αναπτυχθεί ολοκληρωμένα η εκπαιδευτική διαδικασία και η κοινωνικοποίηση των παιδιών με όλα τα αντίστοιχα μέτρα για την εκμάθηση και της μητρικής τους γλώσσας. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος πρέπει να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα, από τις δημόσιες δομές υγείας, ώστε να πληρούνται τα κριτήρια εγγραφής που ισχύουν για όλα τα παιδιά, όπως εμβόλια, ιατρικές βεβαιώσεις κλπ. Επίσης να εξασφαλιστεί όλο το αναγκαίο εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό, η ασφαλής μεταφορά των μαθητών και η σίτιση τους. Η ευθύνη της οργάνωσης όλων των δραστηριοτήτων ανήκει στο Υπουργείο, τις Διευθύνσεις και τους Συλλόγους Διδασκόντων, καμία δουλεία δεν έχουν οι ΜΚΟ να εμπλέκονται στην εκπαιδευτική διαδικασία. Σαν ΑΣΓΜΕ καλούμε όλους τους γονείς, τους Συλλόγους Γονέων, τις Ενώσεις Γονέων και τις Ομοσπονδίες να υποδεχτούν και να αγκαλιάσουν με όλες τις μορφές, στις γειτονιές τους και στα σχολεία τους τα προσφυγόπουλα καθώς επίσης να αποδοκιμάσουν και να απομονώσουν τυχόν ρατσιστικές και ξενοφοβικές αντιδράσεις που στοχοποιούν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Υπάρχει θετική πείρα από τη δράση της Ομοσπονδίας Γονέων Κεντρικής Μακεδονίας. Είδαμε πως οι ίδιοι οι γονείς, μαζί με μαθητές και εκπαιδευτικούς έβαλαν φραγμό σε ρατσιστικές – φωνές σε σχολεία της περιοχής τους.
  1. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι το συνολικό πλαίσιο των αιτημάτων μας για ένα σύγχρονο σχολείο σε περιεχόμενο και υποδομές είναι επιτακτική ανάγκη σήμερα και ο μόνος δρόμος για να το κατακτήσουμε είναι ο δρόμος του αγώνα και της συλλογικής προσπάθειας. Με όπλο μας λοιπόν τις συλλογικές διαδικασίες και την οργάνωση του αγώνα μας, είναι καθοριστικής σημασίας η μαζικοποίηση και η συσπείρωση των γονιών στους Συλλόγους Γονέων ώστε να μπούμε μπροστά με αγωνιστική διάθεση σε κάθε σχολείο. Σε αυτήν την κατεύθυνση η ΑΣΓΜΕ όλο το προηγούμενο διάστημα ενίσχυσε την επαφή, τη σχέση, τη βοήθεια με Ενώσεις ή Συλλόγους Γονέων σε περιοχές της χώρας που δεν έχει συσταθεί Ομοσπονδία. Έγιναν σημαντικά βήματα στην υλοποίηση της Απόφασης του προηγούμενου Συνεδρίου μας για διεύρυνση της ΑΣΓΜΕ ακόμα και με ειδική συνεδρίαση του ΔΣ της ΑΣΓΜΕ. Πραγματοποιήθηκαν κοινές συσκέψεις με πρωτοβουλία της ΑΣΓΜΕ με Ενώσεις και Συλλόγους Γονέων από το Αιγαίο, το Ιόνιο, την Ήπειρο, τη Στερεά Ελλάδα, τη Θεσσαλία, με σημαντική συμμετοχή. Συμβάλλαμε με διαρκή βοήθεια να συσταθεί Ένωση Γονέων στην Ικαρία, στην Πρέβεζα. Ιδρύθηκε νέα Ομοσπονδία Γονέων στην Ήπειρο. Επιμένουμε στη διεύρυνση της ΑΣΓΜΕ και στην επαφή με Ενώσεις και Συλλόγους από όλη τη χώρα σε περιοχές που δεν υπάρχει ακόμα Ομοσπονδία Γονέων, όπως για παράδειγμα η προσπάθεια μέσα από την ΑΣΓΜΕ να αναδειχθούν τα σοβαρά προβλήματα που έχουν τα σχολεία στην πυρόπληκτη Β. Εύβοια και ο συντονισμός δεκάδων Συλλόγων Γονέων της περιοχής. Επίσης θέλουμε να ενταχθούν νέες Ενώσεις στις Ομοσπονδίες της ΑΣΓΜΕ, να ιδρυθούν νέες Ενώσεις σε Δήμους που δεν υπάρχουν, καθώς και να συσταθούν εκατοντάδες νέοι Σύλλογοι Γονέων όπου δεν υπάρχουν, κυρίως στην Προσχολική Αγωγή που πλέον είναι 2χρονη και υπάρχουν εκρηκτικά προβλήματα στην υλοποίηση της (πχ εκατοντάδες προκάτ σε αυλές σχολείων). Μας ενδιαφέρει ο διεκδικητικός προσανατολισμός των Συλλόγων Γονέων σε όλη τη χώρα, η κοινή ανάδειξη και διεκδίκηση των προβλημάτων όπως αυτά εκφράζονται σε κάθε περιοχή. Η ΑΣΓΜΕ οφείλει να βοηθά στον προσανατολισμό Συλλόγων και Ενώσεων όπου δεν υπάρχει ακόμα Ομοσπονδία, αλλά και ο έλεγχος – βοήθεια πως οι Ομοσπονδίες υλοποιούν τις αποφάσεις της ΑΣΓΜΕ και πως της κοινωνούν στις Ενώσεις μέλη τους.
  1. Μας ενδιαφέρει η μαζικοποίηση των Συλλόγων Γονέων και η μαζικοποίηση της εκπροσώπησης στα Όργανα των γονέων. Για να μην υπάρχει σχολείο που δεν εκπροσωπείται σε ανώτερο θεσμικό Όργανο Γονέων, προτείνουμε να γίνει νομοθετική ρύθμιση για αλλαγή των νόμων 1566/1985, 2621/1998, 4415/2016 που αφορά τους όρους εκπροσώπησης με το 1/3. Είχαμε το παράδειγμα ακόμα και μέσα στην πανδημία και τα περιοριστικά μέτρα να γίνονται μαζικές διαδικασίες, να συμμετέχουν εκατοντάδες γονείς σε εκλογές και για λίγους ψηφίσαντες γονείς να μην «πιάνεται το 1/3» και Σύλλογοι με πάνω από 100 ψηφίσαντες να μην εκπροσωπούνται σε Ενώσεις. Να προτείνουμε νομοθετική ρύθμιση που ισχύει ήδη και για ολιγομελή σχολεία (κάτω των 30 μαθητών), δηλαδή αν ένας Σύλλογος δεν «πιάνει το 1/3» μετά από τις 3 φορές εκλογές (όπως ορίζει η νομοθεσία) να μπορεί να συμμετέχει με 1 εκπρόσωπο στην Ένωση Γονέων. Αντίστοιχα να ισχύει για Ενώσεις που είχαν κάτω από 300 γονείς που εκπροσωπήθηκαν στις εκλογές τους ή Ομοσπονδίες που είχαν κάτω από 1500 γονείς που εκπροσωπήθηκαν στις εκλογές τους. Το στοιχείο αυτό θα ενισχύσει την Οργάνωση των γονέων σε μικρούς Δήμους, όπως για παράδειγμα τους νησιωτικούς, που έχουν Συλλόγους Γονέων αλλά δεν έχουν Ενώσεις γιατί χωρίς το 1/3 δεν νομιμοποιούνται αντιπρόσωποι από πολλά σχολεία τους και έτσι δε υπάρχει ο ελάχιστος αριθμός για σύσταση ΔΣ Ένωσης, ενώ στις εκλογές έχουν πάρει μέρος εκατοντάδες γονείς.
  1. Στο προηγούμενο Συνέδριό μας εκτιμήσαμε πως χρειάζεται να δοθεί βοήθεια στους Συλλόγους σε ότι αφορά τον καθορισμό του χαρακτήρα τους ως διεκδικητικά Όργανα και τον ενιαίο τρόπο με τον οποίο λειτουργούμε. Το «αλφαβητάρι» που εκδώσαμε, μπορεί να και έχει ήδη παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτό. Χρειάζεται να συνεχίσουμε την προσπάθεια διάδοσής του. Στόχος μας πρέπει να είναι να αποτελεί οδηγό λειτουργίας σε κάθε Σύλλογο Γονέων. Να δούμε την επικαιροποίηση του, με τις νέες αλλαγές που έχουν γίνει σε νόμους. Υπάρχει θετική πείρα με τις «Οδηγίες Για τις Εκλογές», αλλά και τις «25 ερωτήσεις & απαντήσεις», κείμενα που δημοσίευσε η ΑΣΓΜΕ για τις εκλογικές διαδικασίες και βοήθησαν Συλλόγους Γονέων σε όλη τη χώρα, αλλά και γονείς που πρώτη φορά συμμετέχουν στους Συλλόγους.
  1. Χρειάζεται ως ΑΣΓΜΕ να δούμε ακόμα πιο ολοκληρωμένα, να επεξεργαστούμε θέσεις ή να επικαιροποιήσουμε τις θέσεις μας σε διάφορα ζητήματα που άπτονται της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Χρειάζεται να δούμε:

  • το ζήτημα της εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και τις αλλαγές στο Λύκειο σε αντιστοιχία με ότι έχει νομοθετήσει η Κυβέρνηση (Τράπεζα Θεμάτων, Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής), στη βάση των θέσεων μας να προχωρήσουμε σε εκδηλώσεις – ενημερώσεις σε Ομοσπονδίες – Ενώσεις – Συλλόγους, να ενημερωθούν πλατύτερα οι γονείς για το αντιδραστικό περιεχόμενο αυτών των αλλαγών.
  • την ολοκληρωμένη λειτουργία της σχολικής μονάδας με όλο το αναγκαίο προσωπικό (καθαρισμός, φύλαξη, τραπεζοκόμος, τροχονόμος, μεταφορά μαθητών, σχολικός νοσηλευτής, ψυχολόγος, κ.α.).
  • επικαιροποίηση και αξιοποίηση των υλικών της ημερίδας της ΑΣΓΜΕ για το τι σχολικά κτίρια θέλουμε, ειδικά σε περιοχές που έχουν χτυπηθεί από το σεισμό και ακόμα δεν έχουν επισκευαστεί τα σχολεία.
  • Το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της μόρφωσης των μαθητών.
  • Το ζήτημα των εξαρτήσεων στις μαθητικές ηλικίες (ναρκωτικά, διαδίκτυο, gaming) αλλά και των φαινομένων της σχολικής βία.
  • Το ζήτημα με τις Σχολικές εκπαιδευτικές εκδρομές και επισκέψεις (περιεχόμενο, κόστος, κ.α.). Κρατάμε την πείρα αφού κάτω από την πίεση της ΑΣΓΜΕ η Κυβέρνηση αναγκάστηκε να νομοθετήσει έστω και καθυστερημένα την υποχρεωτική επιστροφή των χρημάτων (αντί voucher) σε όσες εκδρομές ακυρώθηκαν λόγω της πανδημίας.

Οι ίδιες οι συνθήκες, η ένταση των προβλημάτων, τα οξυμένα προβλήματα που εντείνονται να λειτουργήσουν ως εφαλτήριο για μαζικούς Συλλόγους Γονέων με αγωνιστικό περιεχόμενο και προσανατολισμό. Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε τις αρχές του οργανωμένου κινήματος των γονιών, τον τρόπο λειτουργίας του. Αυτό αποδεικνύουν και οι Αποφάσεις από τα Συνέδρια των Ομοσπονδιών της ΑΣΓΜΕ που πραγματοποιήθηκαν.

Ως ΑΣΓΜΕ καλούμε κάθε Σύλλογο Γονέων, τις Ενώσεις Γονέων και τις Ομοσπονδίες να βρίσκονται σε αγωνιστική ετοιμότητα για να μην μείνει αναπάντητο κανένα πρόβλημα στα σχολεία!

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΑΣΓΜΕ_2022